Και μετά θέλετε να λύσετε το πρόβλημα το αγροτικό...

Σύμφωνα με πληροφορίες εκ των "έσω", τον πρώτο καιρό που ανέλαβε ο καινούριος Γενικός στο ΥΠ.Α.Α & Τ, "επέκρινε" τους εργαζόμενους στο Υπουργείο επειδή κάθονταν μέχρι και τις 8 το βράδυ στα γραφεία τους, διερωτόμενος "Τί κάνετε βρε παιδιά εκείνη την ώρα εδώ μέσα;;!".
Μετά τις πρόσφατες αναταραχές και ίσως και εν όψει εκλογών, ο Γενικός ζήτησε από τους εργαζόμενους να έρχονται όποιοι μπορούν και τα Σάββατα. Οι εργαζόμενοι με περιπαιχτικά και ειρωνικά σχόλια (του τύπου : Κύριε Γενικέ χαρά μου να σας βοηθήσω. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ!) αρνήθηκαν, με αποτέλεσμα ο Γενικός να πηγαίνει (προς τιμήν του) ΜΟΝΟΣ του το Σάββατο στο Υπουργείο!! Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι εργαζόμενοι περηφανεύονται ότι "Τον κάνουν ότι θέλουν επειδή μοιάζει να μην ξέρει από αυτά..."

Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα. Εδώ δεν μπορούν να κάνουν καλά τους συνεργάτες τους στα γραφεία τους, είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι θα βρουν λύση στα εθνικά μας προβλήματα; Ή μήπως κι αυτό είναι δάκτυλος της αντιπολίτευσης;...

To βιβλίο του Π. Τατούλη....

Τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου και ώρα 7 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο «Divani Caravel», αίθουσα Ilissos η παρουσίαση του βιβλίου του ανεξάρτητου βουλευτή Αρκαδίας, Πέτρου Τατούλη με τον τίτλο «Δεξιά- BLOG- Αριστερά, ελπίδα εμείς οι ίδιοι», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίλητος.Το βιβλίο θα προλογίσουν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος -τ. Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο Τηλέμαχος Χυτήρης -Βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ, ο Γιώργος Σιώμκος -Καθηγητής Μάρκετινγκ Ο.Π.Α, ο Γιώργος Δαρδανός –Εκδότης και ο Θανάσης Παπανδρόπουλος- Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων ΔημοσιογράφωνΑπό το οπισθόφυλλο της έκδοσης προκύπτει και μια περιεκτική σύνοψη του περιεχομένου της. Πρόκειται για μια...συλλογή άρθρων, σκέψεων και παρεμβάσεων του βουλευτή, η οποία αφενός καταγράφει χαρακτηριστικά την πολιτική του εικοσαετή του διαδρομή και αφετέρου επιχειρεί να δώσει ένα νέο, προσωπικό, ανοιχτό περιεχόμενο στην έννοια της αλλαγής.«Είναι εφικτή μια “άλλη Ελλάδα”; Προς ποια κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί η χώρα; Ποιο είναι το αληθινό, ουσιαστικό περιεχόμενο της φιλελεύθερης, ρεαλιστικής πολιτικής για την ελληνική οικονομία; Ποια είναι τα βήματα που θα μας εξασφαλίσουν λιγότερη διαφθορά; Πώς θα επανιδρύσουμε τα κόμματα μας, προκειμένου στη συνέχεια να επανιδρύσουμε το Κράτος μας; Πώς θα θωρακίσουμε τους θεσμούς προκειμένου να εξασφαλίσουμε κανόνες και νόμους που θα ισχύουν για όλους; Ποιοι φοβούνται και γιατί πολεμούν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις; Ποιος είναι ο ρόλος του σύγχρονου πολιτικού και πώς θα εκδημοκρατισθεί το αγκυλωμένο πολιτικό μας σύστημα; Πώς θα κερδίσουμε περισσότερη δημοκρατία; Πώς αποδομείται στην ίδια την κοινωνία το ψευτοδίλημμα “Δεξιά- Αριστερά”; Ποια είναι η επανάσταση που φέρνουν στην επικοινωνία τα new media και ποιες δυνάμεις απελευθερώνονται μαζί τους;». Αυτά είναι ορισμένα από τα κρίσιμα ζητήματα, στα οποία παίρνει θέσεις και καταθέτει προτάσεις ο κ. Πέτρος Τατούλης.H πορεία προς τη διαγραφή: Μια διαδρομή που ξεκινά από το Σεπτέμβριο του 2003 και την τοποθέτησή του σχετικά «με τον ρόλο του σύγχρονου πολιτικού στην Ελλάδα του αύριο» έως τις θέσεις που εξέφρασε λίγο μετά τη διαγραφή του, τον Νοέμβριο του 2007. Εμβόλιμα μια από τις περιβόητες επιστολές του κ. Τατούλη στο Μαξίμου για τα έργα και τις ημέρες του παρολίγον αυτόχειρα πρώην γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, με κοινοποίηση στο πρωθυπουργικό γραφείο…Αυτό είναι το περιεχόμενο τις πρώτης ενότητας του βιβλίου, με τίτλο «Αναζητώντας την υπέρβαση. Η διαγραφή!»Η δεύτερη ενότητα καταπιάνεται με ζητήματα που άπτονται της δημόσιας διακυβέρνησης: «Ποιοι είμαστε», το εκλογικό σύστημα και τα εκλογομαγειρέματα , οι μεταρρυθμίσεις και ο συντηρητισμός, «Ποια επανίδρυση;» , «προς μια “ακομματίκ” αυτοδιοίκηση, «η δαιμονοποίηση του άρθρου 16» επιχειρούν να καταγράψουν τις παθογένειες του ελληνικού κράτους και του κομματικού συστήματος και να προτείνουν ασφαλώς ρεαλιστικές λύσεις για το αύριο. Σειρά έχουν οι παθογένειες πολιτικού τύπου, στις οποίες διασταλτικά προστίθενται το σαράκι της διαφθοράς, η τρομοκρατία , η γκρίζα πραγματικότητα των ΜΜΕ και το καινούριο που έρχεται μέσα από την ευρυχωρία των new media. Το προτελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου είναι αφιερωμένο στις ρεαλιστικές πολιτικές. Ο πολιτισμός και οι κρατικές πολιτικές. Οι περιβαλλοντικές πολιτικές, ιδωμένες υπό το πρίσμα της επένδυσης για το μέλλον. Η εξωτερική πολιτική, μικροψυχία και μεγαλοϊδεατισμός. Και για το τέλος η οικονομία, υπό το «Κλιντον-ικής» έμπνευσης δόγμα «It’s the economy, stupid!»Στην ακροτελεύτια ενότητα τεκμηριώνεται ο τίτλος της έκδοσης: «Οι κοινωνίες γεννούν το μέλλον τους και βρίσκουν τους ηγέτες που το εκφράζουν. Κανέναν μεσσία δεν χρειαζόμαστε πια. Η ελπίδα μας είμαστε εμείς. Εμείς οι ίδιοι». Με αυτήν την φράση ανοίγει και κλείνει η έκδοση «Δεξία- BLOG- Αριστερά, ελπίδα εμείς οι ίδιοι» του ανεξάρτητου βουλευτή Αρκαδίας κ. Πέτρου Τατούλη, ο οποίος καλεί τους «πολίτες να τινάξουν από πάνω τους το βόλεμα της συνήθειας, να τολμήσουν, να εμπιστευθούν το καινούριο, να πετάξουν πίσω στην εξουσία το κοκαλάκι της συνενοχής. Τι θα κερδίσουν; Θα πάρουν τη ζωή στα χέρια τους».

Αναρτήθηκε στο press-gr

Παιδεία, εκπαίδευση ή πτυχιοπωλεία;

Ας πούμε αλήθειες. Αλήθειες ωμές που μπορεί να πονάνε, αλλά πιθανά να θεραπεύουν και από πλάνες. Άλλος ένας διάλογος για την Παιδεία. Χωρίς ακόμα να έχουμε ξεκαθαρίσει για ποιο πράγμα θα διαλεχτούμε. Γιατί αν δεν ξέρεις το θέμα, ό,τι και να αποφασίσεις, θα είσαι εκτός θέματος.Θα μιλήσουμε για παιδεία; Φυσικά ποτέ ένας νόμος δεν μπορεί να επιβάλλει κανόνες απόκτησης παιδείας. Γιατί η παιδεία είναι βασική έννοια, και έχει κατά την ταπεινή μου άποψη, ως κυρίαρχο συστατικό την εθελοντική επιθυμία για απόκτηση γνώσης. Γνώσης που δεν είναι απαραίτητα χρηστική.Μήπως θα μιλήσουμε για εκπαίδευση; Δηλαδή μήπως θα μιλήσουμε για ένα σύστημα κανόνων που προδιαγράφουν καθήκοντα και υποχρεώσεις διδασκομένων και διδασκόντων, με σκοπό την εκπαίδευση του μαθητή, σε ένα προσανατολισμένο γνωστικό στόχο, που καταλήγει στην αποδεδειγμένη απόκτηση ικανοτήτων, για ένα σκοπό.Πρέπει πάντως να δεχτούμε, πως άλλο παιδεία, και άλλο εκπαίδευση. Εμείς στην Ελλάδα για ποιο πράγμα κάνουμε διάλογο; Για την παιδεία ή για την εκπαίδευση;Θα ήταν μάλλον... αστείο να απαντήσουμε ότι κάνουμε διάλογο για την παιδεία, έχοντας καταργήσει την αρχαία ελληνική γραμματεία, έχοντας ανύπαρκτη έρευνα, και με πνευματικό κόσμο κρυμμένο.Ας υποθέσουμε ότι κάνουμε διάλογο για το εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή για την εκπαίδευση. Δηλαδή για να ορίσουμε κανόνες και υποχρεώσεις ΟΛΩΝ των συμμετεχόντων στο σύστημα, με σκοπό την άριστη εκπαίδευση των μαθητών σε συγκεκριμένο πρόγραμμα με συγκεκριμένο στόχο.Ο στόχος; Ποιος είναι ο στόχος; Οι σοβαροί λαοί θα απαντούσαν ότι: Φτιάχνουμε εκπαιδευτικό σύστημα που θα μπορέσει να εκπαιδεύσει τα στελέχη, που θα απαιτηθούν για την οικονομική και πνευματική ανάπτυξη της χώρας, όταν έρθει η ώρα της αποφοίτησης τους.Δηλαδή:1.- Προγραμματίζουν την εξέλιξη της κοινωνίας τους για τα επόμενα 5, 10, 20 χρόνια. Ο προγραμματισμός δεν ανατρέπεται κάθε τετραετία, ή με κάθε ανασχηματισμό. Είναι διακομματικά συμφωνημένος.2.- Με βάση το μοντέλο εξέλιξης που έχουν αποφασίσει να υλοποιήσουν, υπολογίζουν τον αριθμό των εργατών, των τεχνητών, και των επιστημόνων που θα απαιτηθούν ανά ειδικότητα.3.-Στη συνέχεια σχεδιάζουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα τέτοιο, ώστε την κατάλληλη στιγμή, να τους αποδώσει τα στελέχη που θα χρειαστεί η κοινωνία αυτή, για να προχωρήσει παραπέρα.Εμείς, προγραμματισμό δεν έχουμε (για διακομματικό προγραμματισμό, ντρέπομαι να αναφερθώ). Άρα, δεν γνωρίζουμε το στόχο. Δεν ξέρουμε δηλαδή πόσους οικονομολόγους θα χρειαστεί η οικονομία μας την επόμενη πενταετία, ούτε πόσους γιατρούς, ούτε πόσους δικηγόρους.Παρ΄ όλα αυτά εισάγουμε εκατοντάδες μαθητές σε πανεπιστημιακές σχολές οικονομικών σπουδών, ιατρικών σπουδών, νομικών σπουδών. Αν λοιπόν κάνουμε διάλογο για την εκπαίδευση:- Χωρίς γνωρίζουμε το στόχο για ποιο πράγμα θα συζητήσουμε;- Χωρίς να γνωρίζουμε τις ανάγκες για ποιο πράγμα θα αποφασίσουμε;Τι είδους εκπαίδευση θα σχεδιάσουμε; Τελικά μήπως ο διάλογος δεν γίνεται ούτε για την παιδεία ούτε για την εκπαίδευση; Συγχωρήστε με αλλά μάλλον αυτός ο διάλογος που γίνεται πάντα στη χώρα μας, και βαφτίζεται διάλογος για την εκπαίδευση είναι ένας διάλογος για να ρυθμίσουμε τους κανόνες λειτουργίας των ΠΤΥΧΙΟΠΩΛΕΙΩΝ.Εδώ είναι εύκολο να γίνει διάλογος, διότι δεν χρειάζεσαι να γνωρίζεις το στόχο, ούτε φυσικά τις ανάγκες. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κανονίσεις τον τρόπο λειτουργίας του πτυχιοπωλείου. Ε, διάολε δεν είναι και δύσκολο αυτό. Βάζεις έναν πρόεδρο στο διάλογο, ειδικό στο θέμα, και τι πιο καλό από ένα πρώην πρόεδρο πτυχιοπωλείου, φωνάζεις και τους συλλόγους των καταναλωτών (φοιτητών), οι οποίοι εκπροσωπούνται μέσω των πολιτικών τους καλύψεων (κόμματα), φωνάζεις και ενώσεις των υπαλλήλων (Σύλλογοι πανεπιστημιακών), μαζί και τους συλλόγους βοηθητικού προσωπικού (δάσκαλοι, καθηγητές), και όλοι μαζί αποφασίζουν τους τρόπους με τους οποίους τα πτυχιοπωλεία θα γίνουν αποδοτικότερα.Οι προτάσεις απλές και σαφείς:1.- Να μπορούμε να μπαίνουμε εύκολα στο κατάστημα.2.- Τα προϊόντα στα ράφια (μαθήματα), να είναι εύκολα προσβάσιμα.3.- Να μη χρειάζεται πολύ χρόνο (εξάμηνα), για να βρούμε αυτό που θα πάρουμε.4.- Να μη καθυστερούμε στην έξοδο.5.- Να μη πληρώνουμε για την πτυχιοκτησία.6.- Καλές αμοιβές για τους υπαλλήλους.7.-Μεγάλη διαφοροποίηση προϊόντων, ώστε να μην έχουμε ογκώδεις συλλόγους απογοητευμένων αγοραστών.Α, μάλιστα, τώρα το κατάλαβα. Διάλογος για πιο άνετα, εύκολα προσβάσιμα και ξεκούραστα πτυχιοπωλεία. Σε συνεργασία με τους πτυχιοκτήτες, με τους πτυχιοεξαρτόμενους επαγγελματίες, και τους πτυχιοπώλες!!!Σωστά. Τώρα ξέρω τι ψάχνουνε στο διάλογο. Ξέρετε, μου έκανε εντύπωση, η ανακοίνωση «Διάλογος για την παιδεία». Λέω, σοβαροί άνθρωποι, Υπουργοί, πρυτάνεις, πανεπιστημιακοί, είναι δυνατόν να κοροϊδεύουμε τόσο απροκάλυπτα την κοινωνία;

Του Ηρακλή Α. Σωτηράκη στο capital
Ο κ. Ηρακλής Α. Σωτηράκης είναι Επίκουρος καθηγητής ΤΕΙ Πειραιά


Αναρτήθηκε στο apneagr

Αφιερωμένη σε δημοσιογράφους κι όχι δημοσιοκάφρους, η συγκλονιστική μαρτυρία από τη μαρτυρική Γάζα, της φίλης Angela Lano

Ελάτε να δείτε τι συνέβη στη ΓάζαΤης Angela Lano *"Λιωμένο μολύβι", η ισραηλινή γενοκτονία εναντίον του Παλαιστινιακού λαού στη Λωρίδα της Γάζας πρέπει να μείνει στη συλλογική Μνήμη ως μια κτηνωδία, μια σχιζοφρένεια εναντίον της ανθρωπότητας.Η μικρή Λωρίδα της Γάζας είναι γεμάτη συντρίμμια και κρατήρες, από τους πυραύλους της πολεμικής αεροπορίας, του ναυτικού και του πυροβολικού των σιωνιστών.Τη διατρέξαμε από το νότο ως το βορρά: Rafah, Khan Younes, Abasan, Deir al-Balah, al-Bureij, an-Nuseirat, Gaza, Jabaliya, Beit Lahiyah..., και παντού είδαμε την καταστροφή σπιτιών, πολυκατοικιών με 15-18 ορόφους, τζαμιών, νοσοκομείων, σχολείων, δικτύων ύδρευσης, αστυνομικών τμημάτων, βιομηχανιών τροφίμων και υλικών οικοδόμησης, αγροτόσπιτων, λεωφόρων… Και βεβαίως δεν είχαν καλύτερη τύχη οι γεωργικές εκτάσεις, τα ελαιόδεντρα, τα αμπέλια, οι καλλιέργειες. Χιλιόμετρα γεωργικών καλλιεργειών καταστρεμμένες από τις μπουλντόζες, βουνά σκουπιδιών, πτώματα ζώων σε αποσύνθεση. Μια δυσοσμία που σου κόβει την αναπνοή.Τα λόγια δεν αρκούν να περιγράψεις το σενάριο μιας "πυρηνικής καταστροφής" μπροστά στα μάτια μας. Μιας καταστροφής που κινδυνεύει να επαναληφθεί, γιατί το Ισραήλ, ο σιωνισμός που χαρακτηρίζεται από εγκλήματα πολέμου, δεν έχει κουραστεί ακόμη από τις δολοφονίες αθώων. Τουναντίον, φαίνεται ότι ετοιμάζονται για μια άλλη επίθεση.Δεν υπάρχουν αμφιβολίες, αν είχαμε κάποιες, πως ο στόχος του “λιωμένου μολυβιού” ήταν η καταστροφή της Λωρίδας της Γάζας, η ζωή των Παλαιστίνιων στην καθημερινότητά τους. Βομβαρδισμοί πολιτικών δομών, κατοικιών, δημοσίων κτιρίων, σημαίνει τη θέληση για αφανισμό μιας ολόκληρης κοινωνίας, να «καθαρίσουν» ένα λαό, ένα έθνος.Υπήρχαν “τρομοκράτες” στο μέγαρο al-Andalus - 15 όροφοι με διαμερίσματα -, που κατάντησε μαυρισμένος σκελετός; Υπήρχαν “τρομοκράτες” στα σχολεία του ΟΗΕ; Υπήρχαν “τρομοκράτες” στα νοσοκομεία της Παλαιστινιακής Ερυθράς Ημισελήνου; Υπήρχαν “τρομοκράτες” στα εκατοντάδες σπίτια που κονιορτοποιήθηκαν;Ελάτε να δείτε τι συμβαίνει στη Λωρίδα της Γάζας. Ελάτε να δείτε το έργο των εγκληματιών πολέμου Livni, Barak και Olmert. Ελάτε να δείτε τα παιδιά, που είναι πάρα πολλά και παντού, ν’ αναζητούν στα ερείπια των καταστραμμένων σπιτιών τους κάποιο αντικείμενο, ένα σχολικό τετράδιο, ένα βιβλίο, ένα αγαπημένο ρούχο, ένα παιχνίδι, ένα έπιπλο του δωματίου τους. Παρατηρήστε τα ενώ ψαχουλεύουν τα συντρίμμια, απαντήστε στο μεταδοτικό και γεμάτο κουράγιο και υπερηφάνεια χαμόγελό τους, ακόμη κι αν νοιώθετε ότι σας πνίγει η ανίσχυρη οργή μπροστά σ’ ότι αντικρίζετε. Ελάτε εδώ συνάδελφοι δημοσιογράφοι, που έχετε συνηθίσει στην καλοπέραση των μεγάλων ξενοδοχείων, από τα οποία μας ενημερώνετε καθημερινά για τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας. Ίσως, αν γυρίσετε ανάμεσα στον πληθυσμό και ακούτε λιγότερο τα ψέματα του Ισραήλ, καταλάβετε που βρίσκεται το άδικο και που η αλήθεια για τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας και την παραβίαση του διεθνούς δικαίου.


Αναρτήθηκε στο sibylla

Mister Karamanlis, ποιόν κοροϊδεύετε;

Παραμυθάκι 1

Βγαίνουν λοιπόν οι αγανακτισμένοι αγρότες στους δρόμους. Όχι βέβαια κάνοντας πορείες και άντε και καμιά κατάληψη...Κατεβαίνουν κατευθείαν στις Εθνικές και κλείνουν τους δρόμους ταλαιπωρώντας χιλιάδες και δημιουργώντας οικονομικό πρόβλημα σε άλλους τόσους. Αλλιώς πώς θα ακουγόταν το θέμα στα κανάλια; Κανείς δεν προσέχει μερικές χιλιάδες γραφικούς που διαδηλώνουν ήρεμα ήρεμα και πετάνε και καμιά πατάτα στην πρόσοψη του Υπουργείου. Το θέμα έπρεπε να γίνει πρωτοσέλιδο. Έπρεπε να ξεχάσει ο κόσμος όλα τα υπόλοιπα που τον βασανίζουν και να ασχοληθεί ολημερίς με το πώς και αν θα καταφέρει να φτάσει μέχρι την Πάτρα. Ρουσόπουλοι, Βατοπέδια, Τουρκικές προκλήσεις, χιλιάδες νεκροί Παλαιστίνιοι, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο... κακό που μας χτύπησε.
Ανυποχώρητοι συνδικαλιστές, πράσινοι, γαλάζιοι, κόκκινοι και όλα τα άλλα χρώματα, βγαίναν στα παράθυρα των καναλιών και έλεγαν ότι δεν θα φύγουν αν δεν πάρουν αυτά που ζητάνε.
Και τότε έρχεται ο από μηχανής θεός να δώσει την λύση προσφέροντας 500 εκ. ευρώ ως δωράκι στους αγρότες.
Καμία αντίδραση από τους αγρότες. Δεν φεύγουμε, δήλωναν αποφασισμένοι, αφού όπως έλεγαν τους κοροϊδεύουν με αυτά τα 500 ψωροεκατομμυριάκια. "Βράχος" ο υπουργός δεν συζητάω λέει αν δεν φύγουν από τον δρόμο.
Και τότε τα μικρά αγροτάκια κατάλαβαν το λάθος τους και γύρισαν σιγά σιγά στα χωραφάκια τους ευτυχισμένααααα...


Παραμυθάκι 2

Πριν πολλά πολλά χρόνια ήταν μια μικρή μικρή τραπεζούλα. Η μικρή αυτή τραπεζούλα συνήθιζε να χρεώνει όοολα τα πελατάκια της με διάφορες χρεώσεις, όπως έξοδα ανάληψης μετρητών από την πιστωτική τους, έξοδα φακέλου για το δάνειο τους κα άλλα πολλά . Γιατί η μικρή μας τραπεζούλα έπρεπε να φάει. Στο κάτω κάτω της γραφής είχε ολόκληρες οικονομίες να στηρίξει. Ολόκληρη κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει. Εκείνο τον καιρό κάποιο κακο πελατάκι της, πήγε στο δικαστήριο την τράπεζα και αυτό (τυφλή η δικαιοσύνη σου λέει μετά...) αποφάσισε πως οι χρεώσεις που εκανε η τραπεζα, ηταν παράνομες και καταχρηστικες. Σπουδαία νίκη των πελατών ανακοινωθηκε τότε. Ομως η τράπεζα μας ,πηρε μια βαθεια ανασα και σκεφτηκε οτι "Μπορει να έχασα την μάχη αλλα όχι τον πόλεμο". Γι'αυτο συνεχισε με τους ιδιους και μεγαλυτερους ρυθμους να χρεώνει τους πελατες της.
Όμως μερικά χρόνια αργότερα, αλλες τράπεζες, φίλες της δικιάς μας εκαναν μερικα λαθακια και ολοοοοκληρος ο κοσμος επεσε σε οικονομική κριση. Φοβισμενη για το μέλλον της η τράπεζα μας έτρεξε στην κυβέρνηση που με τόση αγαπη και κόπο ειχε στηρίξει και της ζητησε να την βοηθήσει.Η καλή κυβερνηση λοιπόν αμέσως βοήθησε την τραπεζούλα μας με 28 δισ. και την μάλωσε για την κακιές χρεώσεις που έβαζε μέχρι τώρα με ενα προστιμάκι 600 χιλιάδων. Ετσι ηταν όλοι χαρούμενοι και έζησαν εμείς καλά και αυτοί καλυτερα.



Για όσους δεν πιστεύουν στα παραμύθια

Το αγροτικο κίνημα ήταν μία φούσκα. Οι συνδικα-ληστές έβγαλαν τους αγρότες στους δρόμους εκμεταλλευόμενοι την αγανάκτησή τους, για να παίξουν τον ρόλο τους στα σχέδια της κυβέρνησης. Πώς ξαφνικα ικανοποιήθηκαν οι απαιτήσεις τους; Δεν σας τα χρώσταγε έτσι κι αλλιως αυτά τα 500εκ; Δεν σας τα χρώσταγε έτσι κι αλλίως από παλιότερα για επιστροφές και αποζημειώσεις; Τί έγινε και φύγατε από τους δρόμους και μάλιστα τόσο διασπασμένοι; Δεν πείθετε κύριοι. Σας έβγαλαν στους δρόμους και μετά σας ξαναέστειλαν στα σπίτια σας. Σας χρησιμοποιούν όποιοι γουστάρουν για να κάνουν επικοινωνιακά τρίκ πάνω στις πλάτες σας. Υποτίθεται τωρα το θέμα λύθηκε από τον χειρισμό του "ικανότατου" κυρίου Υπουργού. Σκατά στα μούτρα σας. Πήρατε με τα μπλόκα, αυτα που απλά σας χρώσταγε και τίποτα παραπανω. Θα συνεχιζει ο καθένας που έχει ενα χωραφι κληρονομιά να δηλώνει αγρότης και να παίρνει τα επιδοματα που έπρεπε να παίρνετε εσείς.
Συγχαρητήρια στο αγροτικό κίνημα που έκανε μια τρύπα στο νερό.

Όσο για το θέμα των τραπεζών...Ποιόν νομίζετε ότι κοροιδεύετε; Δίνετε 28 δισ. για να τους βάλετε πρόστιμο 600 χιλίαδες; Από τα 28 που τους δίνετε από τα δικά μας λεφτά θα σας πληρώσουν ρε καραγκιόζηδες. ΑΝ τα διεκδικήσετε ποτέ στ'αλήθεια! Μας τα κλέβουν με παράνομες χρεώσεις, μας τα παίρνουν και από τις επιδοτήσεις. Τόσο καιρό που έχει βγαλει την απόφαση το δικαστήριο, τωρα σας τη βάρεσε να ρίξετε πρόστιμα; Όμως δεν είναι δυσκολο κανεις να καταλαβει το παιχνίδι που παίζεται. Εκλογές πλησιάζουν οπότε η δεξιά πρέπει να κάνει τον λαό να ξεχάσει "τί σημαίνει δεξιά"!Ξεχαστε το ξυλο όλο αυτό τον καιρό.Ξεχάστε την φτώχια σας. Ξεχάστε όλα τα σκάνδαλα! Εμείς είμαστε μαζι σας! Τιμωρούμε τους κακούς που σας τα πήραν! Πάρτε χρηματα και ξεχάστε! Ρε δεν πα να βαλετε τα πρόστιμα εκεί που ξέρετε;

Και by the way, οι τράπεζες στέλνουν επιστολές , as we speak, στους Υπουργους να τους ζητήσουν τα ρέστα για τα πρόστιμα και να τους πουν να τα παρουν πίσω. Όπως είπε και ενας γνωστός μου τραπεζικός : Ξέρεις πόσο εύκολα ρίχνει μια κυβέρνηση ένας τραπεζίτης;...

Παλαιστινιακό: Αναζητώντας μάγους ή ανθρώπους

"Τώρα που καταλάγιασε η σκόνη του πολέμου και της επίθεσης στην Παλαιστίνη, όπως και ο πόλεμος προπαγάνδας που διεξάγεται απ’ όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, η Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία – Νεολαία Αλέκου Παναγούλη υπογραμμίζει ότι ωρίμασε ο καιρός και οι συνθήκες για μια μόνιμη λύση του Παλαιστινιακού, που θα σέβεται τα δίκαια αιτήματα και των δύο πλευρών και θα εξασφαλίσει λύση βιώσιμη και τελική!
Έχει αποδειχθεί περίτρανα η αστάθεια που επιφέρει το Παλαιστινιακό σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή και η λειτουργία του ως ντόμινο αρνητικών εξελίξεων σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Η μη συμμόρφωση του κράτους του Ισραήλ στις Αποφάσεις και τα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ενθαρρύνουν κάθε είδους επιθετικότητες και δημιουργούν προηγούμενες υποθέσεις ατιμωρησίας, όπως τις βιώνει και ο Ελληνισμός στο θέμα της Κύπρου...

Διαβάστε την συνέχεια στο troktiko

Ώρα να στήσουμε «μπλόκα» στους κερδοσκόπους

Γράφει ο Σπύρος Χατζάρας

Τα Golden boys του καρτέλ διύλισης δεν έχουν τον θεό τους!

Ενώ η διεθνής τιμή του πετρελαίου σε ευρώ πέφτει, αυτοί κάθε μέρα βάζουν «καπέλο» στην τιμή που πωλούν την αμόλυβδη και το πετρέλαιο θέρμανσης.

Από κει και πέρα αναλαμβάνει το καρτέλ εμπορίας, και στο τέλος τα πρατήρια βάζουν και αυτά το δικό τους «καπελάκι».

Και όλοι «γδέρνουν» τον έρμο και απροστάτευτο καταναλωτή .

Χθες ,το πετρέλαιο έπεσε περισσότερο από 2% στην Ν. Υόρκη και «έκλεισε» κάτω από τα 33.00 Ευρώ το βαρέλι . Τα ΕΛΠΕ σήμερα πωλούν την αμόλυβδη 95 RON 10PPM 273,91 ευρώ, με καπέλο 4.39 ευρώ σε σχέση με την 27η Ιανουαρίου. Το πετρέλαιο θέρμανσης έπεσε 4% στη Νέα Υόρκη και έκλεισε στα 230 Ευρώ/ 1000 λίτρα.

Τα ΕΛΠΕ σήμερα πωλούν το πετρέλαιο θέρμανσης 318,34 Ευρώ/ 1000 λίτρα με «καπελάκι» 73 λεπτά. Στις 26 Ιανουαρίου το πετρέλαιο κόστιζε 34.74 ευρώ ,το βαρέλι, (για τον Μάρτιο) και τα ΕΛΠΕ πωλούσαν την αμόλυβδη βενζίνη 95 RON 264,53 ευρώ.Βλέπουμε ότι μέσα σε τρεις μέρες , ενώ η διεθνής τιμή του πετρελαίου μειώθηκε κατά 1,75 ευρώ, τα ΕΛΠΕ αύξησαν την τιμή τους, κατά 9,38 ευρώ.Στις 26 Ιανουαρίου, το πετρέλαιο θέρμανσης κόστιζε στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, 238,76 ευρώ τα 1000 λίτρα. Χθες έκλεισε στα 230 Ευρώ/ 1000 λίτρα.

Ενώ λοιπόν η διεθνής τιμή μειώθηκε 8.76 ευρώ, τα ΕΛΠΕ, σε τρεις μέρες αύξησαν την τιμή από 312 σε 318,34 ευρώ τα 1000 λίτρα. Καπέλο 6.34 ευρώ.Στις 22 Δεκεμβρίου με το Πετρέλαιο, στη Νέα Υόρκη, στα 28.34 ευρώ/βαρέλι (Nymex Crude Future 39.47 δολ) και το πετρέλαιο θέρμανσης στά. 212,3 ευρώ/1000λίτρα, τα ΕΛΠΕ πωλούσαν (με καπέλο 15 %), την αμόλυβδη βενζίνη 95 RON 218,24 ευρώ και το πετρέλαιο θέρμανσης 295,38 (με καπέλο 30 ευρώ). Βλέπουμε ότι ενώ η αύξηση της διεθνούς τιμής είναι 14%, τα ΕΛΠΕ επέβαλαν αύξηση 21% στην βενζίνη.

Στο πετρέλαιο θέρμανσης η αύξηση των ΕΛΠΕ είναι 8,1 % έναντι αύξησης 6,9 %. (καπελάκι στο καπέλο !).Δεν έχουν τον θεό τους.Παραμένει επίσης αναπάντητο το κολοσσιαίο ερώτημα για την διεύρυνση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου κατά 3,7 δισεκ. ευρώ στο ενδεκάμηνο Ιανουάριος-Νοέμβριος 2008 που οφείλεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, στην αύξηση των καθαρών πληρωμών για εισαγωγές καυσίμων κατά 3,5 δισεκ. ευρώ .

Κάποιος θα πρέπει να μας απαντήσει. Πότε έγιναν αυτές οι αγορές, και ποιος ευθύνεται;

Το πράγμα έχει παραγίνει. Ο κύριος μέτοχος των ΕΛΠΕ, το ελληνικό δημόσιο δηλαδή, θα αναλάβει επιτέλους τη διοίκηση τους, τώρα που έφυγε ο κ. Αλογοσκούφης;

Αναρτήθηκε στο Δελτιο11

Η τάξη των (μείον) 700 ευρώ

του Αλέξη Μυρτάλη

Όπου νάναι οι αγρότες θα αποχωρήσουν από τα μπλόκα με κυρτούς ώμους. Την επαύριον η Κυβέρνηση θα θριαμβολογήσει αφενός γιατί κατήγαγε περηφανή νίκη αφετέρου δε επειδή έσπασε τον κουμπαρά και ενίσχυσε με 500 εκατ. τη συμπαθή τάξη των αγροτών.
Την ίδια στιγμή σύμπασα η αντιπολίτευση θα επιχειρεί να αρθρώσει πρόταση ενώ τα (περισσότερα) ΜΜΕ θα προσπαθούν να περάσουν τη γραμμή τους ότι η επιστροφή Καραμανλή στο πολιτικό προσκήνιο προοιωνίζεται φιλολαϊκή στροφή και κατά συνέπεια ανάκαμψη της Ν.Δ.

«Το χειμώνα τούτο άμα τον πηδήσαμε άντε γι` άλλα δέκα χρόνια καθαρίσαμε» τραγουδούσε κάποτε (τότε που αντλούσε έμπνευση από την κοινωνία) ο Σαββόπουλος.

Μόνο που ως κοινωνία θάχουμε κάνει πάλι μια τρύπα στο νερό. Χωρίς να έχουμε ακουμπήσει ή έστω εξηγήσει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης Ελλάδας: το αγροτικό!

Χρόνια τώρα συγκυριακά και υπό την πίεση των εξεγέρσεων, ρίχνουμε ασπιρίνες στον αέρα για να θεραπεύσουμε τη βαριά νόσο της υπαίθρου.

Συντηρούμε την αποκαλούμενη παρασιτική αγροτική οικονομία (γεωργία- κτηνοτροφία) με κονδύλια τα οποία αθροιζόμενα θα μπορούσαν να στηρίξουν την πλήρη αναδιάρθρωση που σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει ανάγκη ο αγροτικός τομέας.

Όλοι γνωρίζουν και αποδέχονται την αναγκαιότητα της παραγωγικής ανασυγκρότησης της υπαίθρου. Όμως όλοι καταπίνουν τη γλώσσα τους. Η Δεξιά- από τη φύση της- διαχειρίζεται την κατάσταση και η Αριστερά μονολογεί ακατάληπτες φράσεις περί στήριξης του εισοδήματος των αγροτών.

Πέραν αυτού στο τέλος των δεκαετιών του `80 και του `90 οικοδομήθηκαν αφύσικες κομματικές συμμαχίες στο πλαίσιο απολίτικων και μεταφυσικών σημείων αναφοράς.

Η απαλοιφή των ιδεολογικών διαφορών ήρθε με την επικράτηση της ηθικής έναντι της πολιτικής. H σημερινή κυβερνητική παράταξη, συνεπικουρούμενη και καιροσκοπικά τμήματα της παλαιάς Αριστεράς, επέβαλε διαχειριστικά μοντέλα όπως το περιβόητο «σεμνά και ταπεινά» εκεί όπου άλλοτε κυριαρχούσαν οι ιδέες, οι απόψεις, οι ρήξεις, οι συγκρούσεις…

Σταδιακά από την πολιτική αντιπαράθεση εξέλιπαν έννοιες όπως το ορθό και το λάθος, το δίκιο και το άδικο, το προοδευτικό και το συντηρητικό για χάρη της εντιμότητας και της ανεντιμότητας, της διαφάνειας και της αδιαφάνειας, του ύφους και του ήθους.

Και αυτό που εξ ορισμού θα έπρεπε να είναι σύμφυτο με την πολιτική αποτελούν ζητούμενα μιας ακαθόριστης διαδρομής που κάθε φορά προσαρμόζεται επί τη βάση ευκαιριακών απαιτήσεων του εξωνημένου πλήθους.

Αυτός «ο υπέροχος λαός» διεφθάρη από την πολιτική και τους πολιτικούς και πλέον διαφθείρει την πολιτική και τους πολιτικούς.

Έχει δίκιο ο φίλος μου ο Λάμπρος να συμπεραίνει ότι στις αρχές της δεκαετίας του `80, μαζί με την αποκέντρωση της εξουσίας, διαχύθηκε σε μεγάλα στρώματα του πληθυσμού και η διαφθορά που μέχρι τότε αποτελούσε προνομία μιας κλειστής κάστας εξουσίας.

Δίκιο επίσης έχει να ισχυρίζεται ότι τώρα πια τη νομιμότητα επιδιώκουν «οι έχοντες και οι κατέχοντες» που θέλουν να διατηρήσουν τόσο τα κεκτημένα τους όσο δε και το κοινωνικό τους status. Γιατί- αποδεδειγμένα- οι πτωχοί μπορεί να κερδίσουν την αιώνια βασιλεία, ποτέ όμως την επίγεια ευδαιμονία, αν πάνε με το σταυρό στο χέρι…


Αναρτήθηκε στο i-Reporter

Αφορολόγητο, Υπουργείο Οικονομικών και mea culpa

Και ενώ λέω, "όχι δεν θα την ανοίξω τη ρημάδα", τσουπ πατάω το κουμπί κάπου εκεί στις 8.

Κάνω δουλειές στο σπίτι και ακούω μια φωνή με ύφος θριαμβευτικό να λέει:

"Εξετάζεται από το Υπουργείο Οικονομικών η επαναφορά του αφορολόγητου στους ελεύθερους επαγγελματίες"

Μπά , λαθος θα άκουσα, βγαίνω από την κουζίνα και πάω να αλλάξω κανάλι, και πάλι τα ίδια, άλλη χροιά φωνής, ίδιο νόημα....


Η συνέχεια στο Matrix on line

Ζ Ο Υ Γ Κ Λ Α

Οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους με τα εργαλεία της δουλειάς τους. Θέλουν να πιέσουν την κυβέρνηση να τους δώσει τα χρήματα που θέλουν. Πως θα το κάνουν αυτό; Μα φυσικά ταλαιπωρώντας εμάς! Εμείς με την σειρά μας ,τι πιο λογικό, θα αναφωνήσουμε "Ω τα καημένα τα αγροτάκια!" και όσοι από εμάς δεν πάμε στα μπλόκα με τα αυτοκίνητα μας να τους βοηθήσουμε σίγουρα θα αηδιάσουμε με την κυβέρνηση (αυτό περιμέναμε...) και δεν θα την ξαναψηφίσουμε. Έτσι η κυβέρνηση θα φοβηθεί και θα τους δώσει ότι θέλουν.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της τώρα σταματάει τον διάλογο αν δεν φύγουν τα μπλόκα και σε επίδειξη επικοινωνιακής ικανότητας στρέφει την κοινή γνώμη εναντίον των αγροτών. (λες και οι αγρότες δεν είναι μέρος της κοινής γνώμης...)
Έλεος πια! Κανένας δεν έχει δικαίωμα να κρατεί όμηρο μια ολόκληρη χώρα παίζοντας τα συμφεροντολογικά του παιχνίδια. Όλοι θέλουμε να μας επιδοτήσει η κυβέρνηση αλλά δεν κλείνουμε τους δρόμους εις βάρος όλων των υπολοίπων. Ούτε τραμπουκάρουμε την εκλεγμένη κυβέρνηση ενός τόπου για να πετύχουμε τους στόχους μας. Έχουμε όλοι δικαίωμα στην απεργία και την διαδήλωση των δικαιωμάτων μας αλλά όχι σε τρομοκρατικές τακτικές. Φανταστείτε να ήθελαν παραπάνω χρήματα οι στρατιωτικοί και να χρησιμοποιούσαν εκείνοι τα εργαλεία της δουλειάς τους για να τους τα δώσει η κυβέρνηση!
Μαζί με τους αγρότες είμαστε στα δικαία αιτήματα τους αλλά απέναντι τους στις φασιστικές κινήσεις τους. Η κυβέρνηση τους χρεωστάει και οφείλει να τους τα δώσει. Αλλά θα ήταν λάθος να προβεί σε διάλογο υπό αυτές τις συνθήκες. Θα χαρακτηριζόταν δικαίως δειλή και υποχείριο οποιουδήποτε προβαίνει σε τέτοιες πράξεις.
Επιτέλους ας καταλάβουμε όλοι ότι αυτή η χώρα δεν είναι στάβλος για να περπατάμε διαρκώς στα σκατά που αφήνουν οι υπόλοιποι.

Η επόμενη μέρα των Παλαιστινίων…

Αναρτήθηκε στη sibilla


Τ η στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, ζούμε το Ολοκαύτωμα του παλαιστινιακού λαού της Γάζας, με τους εκατοντάδες νεκρούς και τους χιλιάδες τραυματίες. Ζούμε το δράμα τού Γκέτο της Γάζας. Της μεγαλύτερης φυλακής, σήμερα, στην ανθρωπότητα. Σε έκταση 360 τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι παγιδευμένοι ενάμιση εκατομμύριο συνάνθρωποι μας.

Συγχρόνως, ζούμε τον αντίλαλο των τυπικών διαδικασιών που διαδραματίζονται εδώ και μέρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ένα όργανο που υποτίθεται πώς πρέπει ν’ αποτελέσει τον μπούσουλα του Διεθνούς Οργανισμού ώστε να αναλάβει τις ουσιαστικές ευθύνες του όχι μόνο απέναντι στα κράτη-μέλη αλλά κυρίως απέναντι σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Αυτές τις μέρες ολόκληρη η οικουμένη παρακολουθεί τα όσα τραγικά κι απάνθρωπα συμβαίνουν στη μαρτυρική Λωρίδα της Γάζας. Την ίδια στιγμή, το Συμβούλιο Ασφαλείας συνεδριάζει χωρίς κανένα αποτέλεσμα, χωρίς να λαμβάνει κανένα θετικό μέτρο για να τερματιστεί το δράμα των εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων παλαιστινίων. Γι’ αυτό και δεν είναι υπερβολή να μιλούμε για πραγματική κρίση του Διεθνούς Οργανισμού. Η ευθύνη της κρίσης αυτής επιρρίπτεται εξ’ ολοκλήρου στο κράτος εκείνο που κρατάει όμηρο τον ΟΗΕ λόγω της αρνητικής του στάσης για να υπάρξει ειρήνευση στην περιοχή. Η διεθνής κοινότητα και η διεθνής κοινή γνώμη αδυνατούν να κατανοήσουν την πραγματικότητα των όσων συμβαίνουν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αιφνιδιάστηκε από τα γεγονότα που συμβαίνουν στο χρονικό αυτό κενό, δηλαδή στο διάστημα πριν από την ορκωμοσία του νέου Αμερικανού Προέδρου.

Από την Ευρωπαϊκή Ένωση ακούσαμε δηλώσεις που δεν την τιμούν. Παρακολουθήσαμε τον Γάλλο Πρόεδρο να σχοινοβατεί ανάμεσα στις αντιθέσεις πού συνθέτουν ένα χαμένο παιχνίδι, όταν μάλιστα ρέει άφθονο το αίμα παλαιστινίων αμάχων και οι νεκροί είναι εκατοντάδες. Η μη σοβαρή αντιμετώπιση του ζητήματος και της παρούσας σύγκρουσης όχι μόνο δεν οδηγεί στην επίλυση αλλά αντίθετα οδηγεί νομοτελειακά στην επικάλυψη του προβλήματος με νέα μπαλώματα. Λέγεται συχνά ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Βεβαίως και ναι. Όπως επαναλαμβάνονται και δηλώσεις με το ίδιο περιεχόμενο. Ο σημερινός πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, υποδεχόμενος την αντιπροσωπεία της ευρωπαϊκής ένωσης δήλωσε "για όσα συμβαίνουν στη Γάζα ευθύνεται η παλαιστινιακή πλευρά. Και δεν είναι μόνο επιθετική συμπεριφορά αλλά στοχεύει στην καταστροφή και τον αφανισμό του Ισραήλ". Οι δηλώσεις του Σιμόν Πέρες και των φίλων και συμμάχων του Ισραήλ δεν αγγίζουν καν τις πραγματικές διαστάσεις της διένεξης στην περιοχή. Παραθέτουμε εδώ τα όσα είχε γράψει ένας από τους κυριότερους Σιωνιστές ο Βλαδιμίρ Τζαμπουτίνσκι το 1923, σ’ ένα άρθρο του με τίτλο "το σιδηρούν παραπέτασμα, εμείς και οι Άραβες". Το άρθρο αυτό αποδίδει την καλύτερη ερμηνεία των όσων συμβαίνουν σήμερα στη Γάζα. Ο Β.Τ. έγραφε: "σκοπός μας είναι να μετατρέψουμε την Παλαιστίνη σε κράτος με εβραϊκή πλειοψηφία των κατοίκων του. Ο στόχος αυτός είναι ειρηνικός, ο τρόπος και η μέθοδος πραγματοποίησης του δεν είναι ειρηνικός. Η χρήση της βίας δεν θα οφείλεται στη στάση του σιωνισμού απέναντι στους Άραβες, αλλά αντίθετα λόγω της στάσης των Αράβων έναντι του σιωνισμού. Οι Άραβες θα αντισταθούν κατ’ ανάγκη κατά της σιωνιστικής κατοχής και του σιωνιστικού εποικισμού". Και εξηγεί: "η αραβική αντίσταση εναντίον μας δεν θα αποτελέσει εξαίρεση, αλλά ιστορική αληθινή αντίδραση ανθρώπων που μάχονται κατά της ξένης κατοχής ΠΟΥ ΥΦΑΡΠΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΩΑ ΤΟΥΣ ΓΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥΣ”

Τα όσα προαναφέραμε μπορούν κάλλιστα να εξηγήσουν τούς λόγους της σημερινής σύγκρουσης στη Γάζα. Παρά τα όσα λέγονται στις διεθνείς διπλωματικές στοές για την παρούσα κατάσταση στη Γάζα, αυτή ενσαρκώνει την πραγματική ουσία της ισραηλο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, αφού επί δεκαετίες συνεχίζονται η κατοχή, η άσκηση βίας, o αυταρχισμός, η τακτική ταπείνωσης, η παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, η στέρηση του δικαιώματος ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Άραγε αυτή η απάνθρωπη πολεμική επίθεση κατά του παλαιστινιακού λαού αποτελεί την αρχή του τέλους της διένεξης στην περιοχή ή μήπως το δράμα του λαού της Γάζας αποτελεί ευκαιρία για κάποιες δυνάμεις να μετατρέψουν την τραγωδία σε νίκη ώστε να προστεθεί ως ένας επιπλέον αριθμός στις νέες διεθνείς μαθηματικές εξισώσεις;

Φοβάμαι ότι αυτά πού κρύβει το αύριο είναι χειρότερα και πιο επικίνδυνα, όχι μόνο για τη Γάζα, αλλά για ολόκληρη την περιοχή. Άραγε μπορούμε να μείνουμε απλοί θεατές στο ΝΕΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ;

MASSOUD GHANDOUR

Εκπρόσωπος των Παλαιστινίων Μηχανικών στην Ελλάδα, πρώην Διπλωματικός Αντιπρόσωπος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στην Ελλάδα

Η Οικονομική Κρίση

Η Παγκόσμια οικονομική κρίση είναι πλέον πραγματικότητα. Έχουμε όλοι νοιώσει πια και πρακτικά τις επιπτώσεις της στην τσέπη μας και στις θέσεις εργασίας μας. Οι μισθοί πέφτουν, ενώ χιλιάδες απολύσεις πραγματοποιούνται. Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο πλήγμα που θα δεχθεί η χώρα μας κατά τον Απρίλιο.
Η κυβέρνηση προσπαθεί όπως νομίζει με διάφορα μετρα να δώσει μια λύση. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω αν είναι αποτελεσματικά ή όχι τα οικονομικά εγχειρήματά της αφού διαθέτω περιορισμένες γνώσεις οικονομικής θεωρίας όπως οι περισσότεροι από εμάς. Αν κρίνουμε βέβαια από τα αποτελέσματα της γενικότερης πολιτικής της, λίγα έχουμε να ελπίζουμε.

Όμως δεν είναι δυνατόν να καθόμαστε και να περιμένουμε από την κυβέρνηση η την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από οπουδήποτε αλλού να λύσει το πρόβλημα και εμείς απλά να βρίζουμε όλους για την ευθύνη που φέρουν για το πρόβλημα αυτό. Ναι οι αμερικανοί τα σκάτωσαν με την ανεξέλεγκτη χορήγηση δάνειων και ναι η απληστία των τραπεζιτών μας έφερε σε αυτή την κατάσταση όμως πρέπει να κοιτάξουμε γιατί μας αγγίζει τόσο έντονα ένα τέτοιο πρόβλημα. Γιατί μας φαίνονται τραγικά τα πράγματα;
Επειδή οι ανάγκες μας έχουν υπερ-διογκωθεί. Επειδή έχουμε στηρίξει την ευτυχία μας τόσο πολύ στα υλικά αγαθά, που νιώθουμε - τώρα που αντιμετωπίζουμε εξαιρετική δυσκολία να τα αποκτήσουμε - ότι η δυστυχία είναι σίγουρη ακόμα και αν διορθωθεί το πρόβλημα. Πόσοι από εμάς έχουμε 2 και 3 αυτοκίνητα ανά οικογένεια και πόσοι πραγματικά τα χρειαζόμαστε; Πόσοι από εμάς όταν έχουμε τις μαύρες μας κάνουμε shopping therapy; Όλοι μας νιώθουμε όμορφα φορώντας τα καινούργια μας ρούχα, τα όποια σε συνδυασμό με το ολοκαίνουριο κινητό μας , μας κάνουν πιο trendy και μας ανεβάζουν στην ιεραρχία της κοινωνίας...
Η Παγκόσμια κρίση είναι πραγματικότητα. Αλλά πραγματικός είναι και ο υπερκαταναλωτικός χαρακτήρας της κοινωνίας μας. Ανεξάρτητα από το πώς καταλήξαμε εδώ και το ποιός φταίει, η κατάσταση αυτή χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση από όλους μας. Όσο δύσκολο κι αν φαντάζει πρέπει να παρατήσουμε τον τρόπο σκέψης που είχαμε μέχρι τώρα και να αναθεωρήσουμε τα πράγματα που θεωρούμε σημαντικά στην ζωή μας. Οι βάσεις όπου στηρίζαμε μέχρι τώρα το μέλλον μας γκρεμίστηκαν και όλα όσα είχαμε φανταστεί έχουν αλλάξει και μοιάζουν ανούσια πλέον υπό την σκιά της κρίσης. Πρέπει να βρούμε καινούριες βάσεις και να αναδιαμορφώσουμε τα "όνειρα" μας ώστε να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα που μας φανερώνεται πια και τις αληθινές αξίες που εχουμε ξεχάσει. Δεν είναι π.χ. ανάγκη πλέον η αγορά σπιτιού αν όταν το πάρεις δεν θα έχεις να φας. Δεν είναι δυνατόν να στοχεύουμε στην θέση διευθυντή μόνο, όταν πιά δεν υπάρχουν εταιρίες να σε πάρουν ούτε σαν υαλοκαθαριστή.

Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι πλέον ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Πρέπει να κάνουμε τον διαχωρισμό μεταξύ των αναγκών που μας έχουν μάθει να έχουμε και των ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ αναγκών μας.

Και προφανώς αυτό δεν σημαίνει ότι θα σκύψουμε το κεφαλάκι μας και θα αφήσουμε όσους μας δημιούργησαν ψεύτικες ανάγκες και μετά μας αφαίρεσαν την δυνατότητα να τις ικανοποιούμε, να μας το ξανακάνουν! Είναι στο χέρι μας να εκλέξουμε τους σωστούς διαχειριστές της οικονομίας μας ή τουλάχιστον αυτούς που θα τα καταφέρουν καλυτέρα.

Το άθλιο δημοσίευμα της εφημερίδας "Βήμα" για την εισβολή του Αττίλα

Αναρτήθηκε στο troktiko

Διαβάστε τι λέει η "Πανδώρα" στο "Βήμα". Χτυπάει τον Λοβέρδο για το σοβαρό θέμα του Τούρκου ηθοποιού. Όχι, δεν μας νοιάζει ο Ανδρέας Λοβέρδος αλλά η περίεργη στάση της εφημερίδας στο θέμα της Κύπρου!

Διαβάστε(με κόκκινα γράμματα τα σχόλια μας)

Προτού καταλάβουμε αν επρόκειτο για αληθή εξομολόγηση λόγω βλακείας ή για φαντασιοπληξία ενός βλακός (προτού,δηλαδή, καταλάβουμε με τι είδους βλακεία είχαμε να κάνουμε...),

(Εσείς γιατί κόπτεστε; Αν δεν πιέσουμε πως θα μάθουμε; Υιοθετήσατε κιόλας ότι πρόκειται περί βλακός; Η παραστατικότητα του δεν σας πείθει; Τόσο καιρό ψάχναμε και τώρα που μπορεί να έγινε η αρχή ....κάνετε πίσω;)


ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠαΣοΚ για θέματα υπουργείου Εξωτερικών κατέληξε στα εξής: α) ότι η ομολογία του Αττίλα Ολγκάτς ήταν αληθής, β) ότι το περιστατικό αφορούσε «ενέργειες στρατιώτη με εντολή του διοικητή του» και γ) ότι η ομολογία συνιστά απόδειξη των κατακτητικών προθέσεων της Τουρκίας στην εισβολή του 1974.

(Αν είναι αληθής θα κριθεί από όλο τον κόσμο. Όμως και οι Τουρκικές εφημερίδες δεν δείχνουν να αμφιβάλλουν και το "Βήμα" μπαίνει μπροστά σε ένα τόσο σοβαρό θέμα;
Η ομολογία είναι ΣΑΦΕΣ, κ.Πανδώρα ότι συνιστά απόδειξη των προθέσεων των Τούρκων και όλων όσων έγιναν. Σε ένα δικαστήριο η ομολογία είναι η βασίλισσα των αποδείξεων).

Ωραία όλα αυτά, για να συντηρούν τη μονόπλευρη αλήθεια που μας βολεύει.Αν όμως βρεθεί αύριο ένας δικός μας, Ελληνας ή Ελληνοκύπριος,και κελαηδήσει και για τα δικά μας κατορθώματα στην ιστορία του Κυπριακού,τι θα έχει να πει τότε ο εκπρόσωπος του ΠαΣοΚ;

(Μα δεν ντρέπεστε καθόλου στο "Βήμα"; Συγκρίνετε τις δύο περιπτώσεις; Ούτε...Τουρκόσπορος θα έγραφε τέτοια πράγματα. Έγινε εισβολή κατοχή, βιάστηκαν, δολοφονήθηκαν άνθρωποι και εν τέλει αγνοούνται και λέτε για μονόπλευρη αλήθεια;
Άντε να τα πείτε στους συγγενείς των αγνοούμενων αυτά. Τόση ιστορία γνωρίζει η Πανδώρα και ο Στέφανος Κασιμάτης που υπογράφει την σελίδα;
ΕΓΙΝΕ ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ κ.άσχετοι της εφημερίδας που περνάτε επικίνδυνες θέσεις. Μήπως αμφιβάλλετε ότι έγινε εισβολή;

Παιδειας... ερειπια

Επειδή το πρόβληματα στον χώρο της Παιδείας δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο εμάς τους φοιτητές αλλά αφορά ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία, αφού το μέλλον της χώρας μας εξαρτάται απο την ποιότητα μόρφωσης που αυτή παρέχει στους νέους, σε συνέχεια προηγούμενης ανάρτησής μου, παραθέτω αυτούσια καταγγελία που βρήκα εδω.
Και για να μην νομίζετε οτι ειναι ένα και μόνο γεγονός αυτό, θυμηθείτε την ευκολία με την οποία η κυρία Καραμανλή κατάφερε να κοντεύει να κάνει εγχειρήσεις... Και by the way... βιβλία ακόμη δεν είδαμε.Η Παιδεια φαινομενικα μοιαζει παρατημενη στην μοιρα της και αλωνι οσων θελουν να κερδισουν, υπο την ανοχη ή την αδιαφορια του κρατους και ολων των αρμοδιων φορεων.
Ομως τα πραγματα δεν ειναι τοσο απλα. Την αληθινη φυση του προβληματος θα την δουμε αν απλα κοιταξουμε ποιοι επωφελουνται απο το προβλημα.Με μια πρωτη ματια ειναι οι ιδιωτικοι φορεις που παρεχουν επι πληρωμη μορφωση, η οποια συγκρινομενη με αυτη της Δημοσιας εκπαιδευσης φανταζει διαμαντι. Επισης μην ξεχναμε τα συμφεροντα που κρυβονται πισω απο αυτους τους φορεις καθως δεν ειναι λιγοι οι αξιωματουχοι και γενικοτερα ανθρωποι-κομματια του κρατικου μηχανισμου που ειτε φανερα ειτε οχι ειναι "συμβεβλημενοι" με τον ιδιωτικο τομεα.
Με μια πιο προσεχτικη ματια ομως θα δουμε οτι η ζημια δεν ειναι επιφανειακη αλλα πολυ πιο βαθεια απο οτι φαινεται.Αμορφωτοι νεοι τωρα, ειναι οι αγνωμονες μεγαλοι στο μελλον.Τα εφοδια που λαμβανει αυτη την στιγμη η νεολαια για την ζωη της ειναι ελαχιστα και σιγουρα καπου θα χρειαστουν να στηριχτουν αργα ή γρηγορα. Οταν η στιγμη αυτη φτασει θα παρουσιαστει, κατα την γνωμη μου, ο πραγματικος υπευθυνος για την τωρινη κατασταση στην Παιδεια και θα τους δωσει υπο ορους ελπιδες...

Kαταγγελία για νεποτισμό στην Θεολογική Αθηνών

Μέσα στον γενικό ξεσηκωμό της νεολαίας παίρνω την απόφαση να δώσω πληροφορίες για όσα γελοία, παράνομα και αντεπιστημονικά συμβαίνουν στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του ΕΚΠΑ.

Στο τμήμα αυτό είναι καθηγητές ο κύριος Παναγιώτης και η κυρία Ελένη Χριστινάκη (ζεύγος).

-Η κόρη Ειρήνη Χριστινάκη έλαβε διδακτορικό από τον πατέρα Χριστινάκη, ως επιβλέποντα του διδακτορικού της, έχοντας αποτύχει στην προσπάθειά της για διδακτορικό στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο από τη Νομική Αθηνών και τη Νομική Θράκης. Εγκρίνεται ως υποψήφια διδάκτωρ στη Θεολογική, μόλις συνταξιοδοτείται ο καθηγητής με το γνωστικό αντικείμενο «Κανονικό Δίκαιο», Παναγιώτης Μπούμης, τον Αύγουστο του 2004 και σε λίγους μήνες γίνεται διδάκτωρ, αφού αντικαταστάθηκε ο Μπούμης με τον πατέρα της Παναγιώτη Χριστινάκη. Στη συνέχεια γίνεται κατ’ ευθείαν επίκουρη καθηγήτρια το 2005, παρακάμπτοντας το νόμο που αξιώνει συγκεκριμένα χρόνια διδασκαλίας σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση του διδακτορικού, ως διεθνούς κύρους επιστήμων με τη σύμφωνη γνώμη του ομότιμου καθηγητή Τρωιάνου, με τον οποίο της συνεργάζεται ο πατέρας της στα νομικά θέματα της Εκκλησίας, και το 2008 γίνεται τακτική καθηγήτρια, παρακάμπτοντας το νόμο, πάλι ως επιστήμων διεθνούς κύρους.

-Πριν 10 μέρες δώσανε θέμα για μάστερ στην άλλη κόρη του Χριστινάκη, Όλγα Χριστινάκη, με επιβλέπουσα τώρα την αδελφή της, Ειρήνη Χριστινάκη.

Σήμερα 15/12/2008 έδωσαν θέμα διδακτορικού στον γιο τους, Επαμεινώνδα Χριστινάκη, απλό πτυχιούχο Παιδαγωγικής Ακαδημίας, δάσκαλο στην Κύπρο, χωρίς πτυχίο πτυχίο Θεολογίας και μάστερ, και στην επιβλέπουσα επιτροπή συμμετέχει ο πατήρ Χριστινάκης.
-Εννοείται ότι και ο γαμπρός Χριστινάκη, Αθανάσιος Γλάρος, σύζυγος της Ειρήνης Χριστινάκη διδάσκει ως επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας.
Εσείς σεβαστέ Πρύτανη, κύριε Χρήστο Κίττα, που είχατε την ευαισθησία να παραιτηθείτε από το αξίωμά σας πρόσφατα, και εσείς κύριε Γενικέ Γραμματέα του ΕΚΠΑ, κύριε Παναγιώτη Κοντέ τα καλύπτετε όλα αυτά και δεν αντιδράτε;

Έχει άλλα τρία παιδιά η οικογένεια Χριστινάκη να φέρει ακόμα στο τμήμα. Πότε θα γίνει αυτό; Τον επόμενο μήνα μήπως;

Ο σεβαστός τέως κοσμήτορας, πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός, αφού τα έβλεπε αυτά, γιατί δε μίλαγε ποτέ του; Μήπως απλά γιατί ανήκει στο άλλο τμήμα, στο τμήμα Θεολογίας;
Μην εκπλαγείτε αν τα δείτε όλα να τα σπάνε οι φοιτητές στη Θεολογική Σχολή.

Διαβαστε επισης : Χρειάζεται τόλμη.....Μπορούν;

Περί διαλόγου στην Παιδεία...

Για να δουμε...

Απο in.gr

Τηλεφωνική συνομιλία με τον Αμπάς είχε ο Ομπάμα την πρώτη μέρα ανάληψης της προεδρίας

Σε μία κίνηση με συμβολική σημασία προχώρησε την Τετάρτη ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος πραγματοποίησε τηλεφωνική συνομιλία με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς. Ο Ομπάμα υποσχέθηκε ότι θα προσπαθήσει να επιτευχθεί ειρήνη στη Μέση Ανατολή, την ώρα που η νέα διακυβέρνηση των ΗΠΑ γεννά συγκρατημένη αισιοδοξία...

Ο Ναμπίλ Αμπού Ρουντέϊνα, εκπρόσωπος του Παλαιστίνιου ηγέτη, είπε ότι η τηλεφωνική επικοινωνία έγινε με πρωτοβουλία του Ομπάμα, ο οποίος ανέφερε μάλιστα προς τον Μ.Αμπάς ότι ήταν ο πρώτος ηγέτης με τον οποίο είχε τηλεφωνική επικοινωνία μετά την ορκωμοσία του.

Μενει να δουμε αν θα προχωρησει ο Ομπαμα στην κατευθυνση που εδειξε...

Διαβαστε περισσοτερα : Κίνηση με συμβολική σημασία