Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Ώρα να στήσουμε «μπλόκα» στους κερδοσκόπους

Γράφει ο Σπύρος Χατζάρας


Τα Golden boys του καρτέλ διύλισης δεν έχουν τον θεό τους!
Ενώ η διεθνής τιμή του πετρελαίου σε ευρώ πέφτει, αυτοί κάθε μέρα βάζουν «καπέλο» στην τιμή που πωλούν την αμόλυβδη και το πετρέλαιο θέρμανσης.
Από κει και πέρα αναλαμβάνει το καρτέλ εμπορίας, και στο τέλος τα πρατήρια βάζουν και αυτά το δικό τους «καπελάκι».
Και όλοι «γδέρνουν» τον έρμο και απροστάτευτο καταναλωτή .
Χθες ,το πετρέλαιο έπεσε περισσότερο από 2% στην Ν. Υόρκη και «έκλεισε» κάτω από τα 33.00 Ευρώ το βαρέλι . Τα ΕΛΠΕ σήμερα πωλούν την αμόλυβδη 95 RON 10PPM 273,91 ευρώ, με καπέλο 4.39 ευρώ σε σχέση με την 27η Ιανουαρίου. Το πετρέλαιο θέρμανσης έπεσε 4% στη Νέα Υόρκη και έκλεισε στα 230 Ευρώ/ 1000 λίτρα.
Τα ΕΛΠΕ σήμερα πωλούν το πετρέλαιο θέρμανσης 318,34 Ευρώ/ 1000 λίτρα με «καπελάκι» 73 λεπτά. Στις 26 Ιανουαρίου το πετρέλαιο κόστιζε 34.74 ευρώ ,το βαρέλι, (για τον Μάρτιο) και τα ΕΛΠΕ πωλούσαν την αμόλυβδη βενζίνη 95 RON 264,53 ευρώ.Βλέπουμε ότι μέσα σε τρεις μέρες , ενώ η διεθνής τιμή του πετρελαίου μειώθηκε κατά 1,75 ευρώ, τα ΕΛΠΕ αύξησαν την τιμή τους, κατά 9,38 ευρώ.Στις 26 Ιανουαρίου, το πετρέλαιο θέρμανσης κόστιζε στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, 238,76 ευρώ τα 1000 λίτρα. Χθες έκλεισε στα 230 Ευρώ/ 1000 λίτρα.
Ενώ λοιπόν η διεθνής τιμή μειώθηκε 8.76 ευρώ, τα ΕΛΠΕ, σε τρεις μέρες αύξησαν την τιμή από 312 σε 318,34 ευρώ τα 1000 λίτρα. Καπέλο 6.34 ευρώ.Στις 22 Δεκεμβρίου με το Πετρέλαιο, στη Νέα Υόρκη, στα 28.34 ευρώ/βαρέλι (Nymex Crude Future 39.47 δολ) και το πετρέλαιο θέρμανσης στά. 212,3 ευρώ/1000λίτρα, τα ΕΛΠΕ πωλούσαν (με καπέλο 15 %), την αμόλυβδη βενζίνη 95 RON 218,24 ευρώ και το πετρέλαιο θέρμανσης 295,38 (με καπέλο 30 ευρώ). Βλέπουμε ότι ενώ η αύξηση της διεθνούς τιμής είναι 14%, τα ΕΛΠΕ επέβαλαν αύξηση 21% στην βενζίνη.
Στο πετρέλαιο θέρμανσης η αύξηση των ΕΛΠΕ είναι 8,1 % έναντι αύξησης 6,9 %. (καπελάκι στο καπέλο !).Δεν έχουν τον θεό τους.Παραμένει επίσης αναπάντητο το κολοσσιαίο ερώτημα για την διεύρυνση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου κατά 3,7 δισεκ. ευρώ στο ενδεκάμηνο Ιανουάριος-Νοέμβριος 2008 που οφείλεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, στην αύξηση των καθαρών πληρωμών για εισαγωγές καυσίμων κατά 3,5 δισεκ. ευρώ .
Κάποιος θα πρέπει να μας απαντήσει. Πότε έγιναν αυτές οι αγορές, και ποιος ευθύνεται;
Το πράγμα έχει παραγίνει. Ο κύριος μέτοχος των ΕΛΠΕ, το ελληνικό δημόσιο δηλαδή, θα αναλάβει επιτέλους τη διοίκηση τους, τώρα που έφυγε ο κ. Αλογοσκούφης;

Αναρτήθηκε στο Δελτιο11

Η τάξη των (μείον) 700 ευρώ

του Αλέξη Μυρτάλη

Όπου νάναι οι αγρότες θα αποχωρήσουν από τα μπλόκα με κυρτούς ώμους. Την επαύριον η Κυβέρνηση θα θριαμβολογήσει αφενός γιατί κατήγαγε περηφανή νίκη αφετέρου δε επειδή έσπασε τον κουμπαρά και ενίσχυσε με 500 εκατ. τη συμπαθή τάξη των αγροτών.
Την ίδια στιγμή σύμπασα η αντιπολίτευση θα επιχειρεί να αρθρώσει πρόταση ενώ τα (περισσότερα) ΜΜΕ θα προσπαθούν να περάσουν τη γραμμή τους ότι η επιστροφή Καραμανλή στο πολιτικό προσκήνιο προοιωνίζεται φιλολαϊκή στροφή και κατά συνέπεια ανάκαμψη της Ν.Δ.

«Το χειμώνα τούτο άμα τον πηδήσαμε άντε γι` άλλα δέκα χρόνια καθαρίσαμε» τραγουδούσε κάποτε (τότε που αντλούσε έμπνευση από την κοινωνία) ο Σαββόπουλος.

Μόνο που ως κοινωνία θάχουμε κάνει πάλι μια τρύπα στο νερό. Χωρίς να έχουμε ακουμπήσει ή έστω εξηγήσει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης Ελλάδας: το αγροτικό!

Χρόνια τώρα συγκυριακά και υπό την πίεση των εξεγέρσεων, ρίχνουμε ασπιρίνες στον αέρα για να θεραπεύσουμε τη βαριά νόσο της υπαίθρου.

Συντηρούμε την αποκαλούμενη παρασιτική αγροτική οικονομία (γεωργία- κτηνοτροφία) με κονδύλια τα οποία αθροιζόμενα θα μπορούσαν να στηρίξουν την πλήρη αναδιάρθρωση που σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει ανάγκη ο αγροτικός τομέας.

Όλοι γνωρίζουν και αποδέχονται την αναγκαιότητα της παραγωγικής ανασυγκρότησης της υπαίθρου. Όμως όλοι καταπίνουν τη γλώσσα τους. Η Δεξιά- από τη φύση της- διαχειρίζεται την κατάσταση και η Αριστερά μονολογεί ακατάληπτες φράσεις περί στήριξης του εισοδήματος των αγροτών.

Πέραν αυτού στο τέλος των δεκαετιών του `80 και του `90 οικοδομήθηκαν αφύσικες κομματικές συμμαχίες στο πλαίσιο απολίτικων και μεταφυσικών σημείων αναφοράς.

Η απαλοιφή των ιδεολογικών διαφορών ήρθε με την επικράτηση της ηθικής έναντι της πολιτικής. H σημερινή κυβερνητική παράταξη, συνεπικουρούμενη και καιροσκοπικά τμήματα της παλαιάς Αριστεράς, επέβαλε διαχειριστικά μοντέλα όπως το περιβόητο «σεμνά και ταπεινά» εκεί όπου άλλοτε κυριαρχούσαν οι ιδέες, οι απόψεις, οι ρήξεις, οι συγκρούσεις…

Σταδιακά από την πολιτική αντιπαράθεση εξέλιπαν έννοιες όπως το ορθό και το λάθος, το δίκιο και το άδικο, το προοδευτικό και το συντηρητικό για χάρη της εντιμότητας και της ανεντιμότητας, της διαφάνειας και της αδιαφάνειας, του ύφους και του ήθους.

Και αυτό που εξ ορισμού θα έπρεπε να είναι σύμφυτο με την πολιτική αποτελούν ζητούμενα μιας ακαθόριστης διαδρομής που κάθε φορά προσαρμόζεται επί τη βάση ευκαιριακών απαιτήσεων του εξωνημένου πλήθους.

Αυτός «ο υπέροχος λαός» διεφθάρη από την πολιτική και τους πολιτικούς και πλέον διαφθείρει την πολιτική και τους πολιτικούς.

Έχει δίκιο ο φίλος μου ο Λάμπρος να συμπεραίνει ότι στις αρχές της δεκαετίας του `80, μαζί με την αποκέντρωση της εξουσίας, διαχύθηκε σε μεγάλα στρώματα του πληθυσμού και η διαφθορά που μέχρι τότε αποτελούσε προνομία μιας κλειστής κάστας εξουσίας.

Δίκιο επίσης έχει να ισχυρίζεται ότι τώρα πια τη νομιμότητα επιδιώκουν «οι έχοντες και οι κατέχοντες» που θέλουν να διατηρήσουν τόσο τα κεκτημένα τους όσο δε και το κοινωνικό τους status. Γιατί- αποδεδειγμένα- οι πτωχοί μπορεί να κερδίσουν την αιώνια βασιλεία, ποτέ όμως την επίγεια ευδαιμονία, αν πάνε με το σταυρό στο χέρι…


Αναρτήθηκε στο i-Reporter